KSM Ogólnopolskie Forum Dyskusyjne - GOTÓW!

[Weronika]

Witam wszyskich jeżeli czytacie mój post (a mama taką skromną nadzieję,że ktoś go przeczyta ) to albo macie podobną sytuację albo poprostu was to zainteresowało.
Moja sytuacja ma się następująco. Miałam w życiu jednego chłopaka, było mi z nim naprawdę dobrze, nie ukrywam bywały małe sprzeczki, ale zawsze kończył się "rozpoczęciem wszystkiego na nowo i czystą kartką". Jak większość chłopaków w jego wieku a jest rok starszy odemnie (dla ciekawszych 18 lat) zaczął go nurtować temat sexu oraz pieszczot. Mówią bardziej szczegółowo, jego koledzy mieli w zwyczaju "chwalenie się czego to oni z dziewczynami nie wyczyniali". Tak więć mój "były" (zerwał ze mną) bardzo chciał czegoś też spróbować, bo jak się domyślałam, nie miał zbytnio czym się chwalić. Aby było zabawniej, lub bardziej tragicznie, jak kto woli, mój były jest katolikiem. Ja oczywioście nie zgodziłam się na żadną z Jego próźb. Mam prywatnie życzenie zostanie dziewicą do ślubu (modlę się abym w tym dotrwała), które kiedyś chciał ze mną je spełnić, jednakże koledzy go zmienili. Zostałam sama, nie odpowiadało mu moje przywiązanie do rodziców, szanowanie ich zdania oraz cnotliwość. Zerwał ze mną tuż po moich 17-nastych urodzinach, odwołując się na słowa "Z przyjaciółkami rodzice dali Ci do 22 siedzieć,a ze mną to już nie możesz". Wprowadzę pewne nakierowanie, przed tym sms'em napisał "kocham Cię",jak widać te słowa już dawno straciły dla niego sens,a ja utraciłam wiarę w ich moc.
Szybko się pozbierałam. Nie minął miesiąc kiedy poznałam następnego "wirtualnego" chłopka. Natychmiast mnie zinrtygował. Spotkałam się z nim, był czarujący. Dał mi to co potrzebowałam w tym czasie. Kochał me poezje, zapach mych perfum, dotyk włosów. Wszystko w delikatnych proporcjach. Nie był nachalny. Do czasu... Należę do osób (z tego co potem mi mówił, przestarzałych), które nie śpieszą się z "tymi rzeczmi" mam tu na myśli pierwszy dotyk za ręke, nie wpominając już o pocałunku! on przeszedł do tego już na pierwszym spotkaniu. Zaczarował mnie. Po paru miesiąc wkońcu dałam się pocałować. Było bajecznie... Cała w skowronkach czekałam aż zaproponuje chodzenie ze sobą. On jednakże nie był co do mnie przekonany. Nie był katolikiem. Nie uznawał moich wartośći. Kochał imprezy,alkohol i sex(jak się później dowiedziałam),oczekiwał od zwiążku czegoś wiecej niż tylko przytulenia i pocałunku. Nie chciał mnie poznać, nawet nie próbował, już wiedział ze moje zachowanie to,jak to nazwał,"przeżytek epoki" i skwitował "z takim podejściem dłuuuuugo będziesz sama". Dziś ledwo się po tym pozbierałam. Mama wraz z moją ukochaną przyjacółką pomogły mi w tym. Zakończyłam drugą nie udaną znajomość. Mój problem polega na strach przed tym, czy istnieją jeszcze chłopacy którzy uszanują zdanie dziewczyny,dla których sex ani zdanie kolegów to nie piorytet! A może jednak ten "czaruś" miał racje, jestem inna i nie pasuje do tego świata? ja prywatnie tak nie uważam, nie chcę się zmienić, chce wyróżniać sie z tłumu,chcę być tym kim na kogo wychowali mnie rodzice, na pożądną dziewczyne z własnymi ambicjami i prawami. Potrzebuję chłopaka, ale nie tak mocno by zrobić wszystko aby jakiegoś zdobyć,a tym bardziej zmienić siebie na gorszą,czy to takie złe...?
każdemu dziękuje z góry za odpowiedź

[Monika 140992]

Witam Cię bardzo serdecznie:) Z tego co napisałaś wynika, ze zostałaś bardzo zraniona przez chłopaka i uważasz, że dla chłopców liczy się tylko jedno...ale tak nie jest!!! Nie trafiłaś po prostu na tego jednego jedynego który jest Ci pisany, a nadziałaś się na facetów którzy nie mają żadnych większych wartości(mimo, że jeden jest katolikiem) . A jeśli chodzi o te inne sprawy to wspaniale, że chcesz zostać czysta aż do ślubu, ponieważ jest to najlepszy prezent jaki tylko będziesz mogła ofiarować swojemu przyszłemu mężowi:)
Pozdrawiam

[smartboy]

To też pewna kwestia odpowiedzialności. To, że ktoś jest nawet katolikiem to nie znaczy, że wszystko jest ok. Jeśli chodzi o współżycie to kwestia odpowiedzialności dla mnie - mam 22 lata , studiuje, pracuje, znam konsekwencje i w razie tychże konsekwencji potrafię zapewnić byt skutkom wcześniejszych poczynań a do tego nie jestem z dziewczyną miesiąc czy tam dwa to jak dla mnie jest ok. Znam sporo par które planują ślub są zadowolone z wszystkim trzeba poczekać na odpowiedni moment. Wg nie nie koniecznie do ślubu ale jeśli tak uważasz to żyj wg swoich przekonań. I to nie jest tak, że akurat takiego faceta który będzie spełniał oczekiwania znajdziesz na oazie czy tam ksm'ie. Jesteś młoda jeszcze nie musisz z pierwszym facetem się hajtać od razu - ja teraz jestem z dziewczyną ale czuje , że to jednak nie to więc znajdzie się ktoś inny i ona też znajdzie sobie kogoś innego. I nie przejmuj się też facetami - jak tam paru rzucisz to oni sobie przeżyją to popiszą dwa trzy dni do następnej spódniczki ładnej na ulicy ^^

Pzdr